امیرعباس ربیعی، بنا بر روایت خود، قصد ساخت فیلمی درباره یکی از قهرمانان محبوب زندگیاش یعنی شهید احمد کاظمی را داشته و در مسیر پژوهش برای خلق روایتی دراماتیک از این قهرمان، به مقطع حضورش در فرآیند امدادرسانی به آسیبدیدگان زلزله بم رسیده است. این یعنی با فیلمی مواجهیم که قرار نبوده روایتی از زلزله بم و تراژدی سهمگین آن بر پرده نقرهای باشد اما گویا حجم متراکمی از اندوه، خود را به روایت فیلم تحمیل کرده و احمد را هم به درون خود کشیده است. این نه نقطه ضعف فیلم که حاصل مواجهه صادقانه یک راوی با موضوع روایت است.
امیرعباس ربیعی، خوب دیده و آگاهانه دست به دوربین برده تا شخصیت قهرمان خود را در نسبتی درست و واقعی با بستری که در آن درخشیده است، به تصویر درآورد. اتفاقاً امتیاز اصلی «احمد» همین است. فیلم سودای اغراق برای خلق یک قهرمان ندارد و در تلاش است تا ویژگیهای شاخص و آرمانی قهرمانش را در کنتراستی هنرمندانه با اضلاع دیگری که الزاماً ضدقهرمان نیستند، مورد تأکید قرار دهد. از رهنما و دکتر صدر گرفته که با ردایی از تخصص، یکی عقل و دیگری احساس را نمایندگی میکنند، تا عباس که عملگرایی محض را نمایندگی میکند. احمد در فصل مشترک و نقطه ایجاد تعادل میان این نگاهها خلق میشود و جان میگیرد و این وجه اشتراک برایش چیزی جز واژه «مردم» نیست. همان مردمی که دردشان «بیکسی» است و در قواعد مدیریت ستادی، در مقاطع بحران «اصلیترین تهدید» محسوب میشوند. احمد اما همین مردم را «کس» خود میداند و به دیگران هم توصیه میکند، آنها را خانواده خود بدانید.
فیلم «احمد» یک گام رو به جلو برای امیرعباس ربیعی جوان است. کارگردانی که دل در گرو بازخوانی تاریخ دارد اما آن را از منظر «امروز» روایت میکند. «احمد» هم مانند «لباس شخصی» و «ضد» فیلمی درباره «دیروز» است اما حرفهای شنیدنی برای امروز کم ندارد. حرفهایی از جنس یک تذکر و یادآوری؛ یادآوری احوال مردمی که شاید هنوز هم از «سرمای بیکسیها» در کنجی خزیدهاند و در نبود حداقلها و برای دلگرمی، دل به «گرمایی دودآلود»، سپرده باشند. این درست همان اوج تراژدی است، لحظهای که بغض احمد هم میشکند و به زانو درمیآید؛ لحظه استیصال قهرمان.
نوشته وقتی قهرمان گریست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
بیستوسومین جلسه از فصل نهم «پاتوق فیلم کوتاه»، با اکران و بررسی فیلمهای کوتاه «چمدان»، «چوپان»، «سمپاش» و «تایلندی» در سینما بهمن تهران برگزار شد. نوشته بیستوسومین جلسه از فصل نهم «پاتوق فیلم کوتاه» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۳/۱۰/۰۳
با اکران فیلم سینمایی «پروین» آخرین ساخته محمدرضا ورزی در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته معمای پروین…! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۸
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
با اکران فیلم سینمایی «بهشت تبهکاران» آخرین ساخته مسعود جعفریجوزانی در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته عصر اعدام… اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۸
با اکران فیلم سینمایی «آپاراتچی» اولین تجربه کارگردانی علی طاهرفر در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته وقتی «سینما» اعدام نشد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۶
با اکران فیلم سینمایی «تابستان همان سال» تازهترین تجربه کارگردانی محمود کلاری در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته من هیچوقت فراموش نکردم… اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۵
با اکران فیلم سینمایی «بیبدن» اولین تجربه کارگردانی مرتضی علیزاده در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته تو میگی ما اونو کشتیم؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۴
با اکران فیلم «تمساح خونی» اولین تجربه کارگردانی جواد عزتی در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است. نوشته اشک تمساح، خنده داره؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۲/۱۱/۱۳
مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد درپی درگذشت سرنانواز پیشکسوت اهل تالش، پیام تسلیتی منتشر کرد. در پیام فرزاد طالبی آمده است: «هرگز نمردهاند و نمیرند اهل دل نامی است حرف مرگ بر این قوم، ترجمان در ایام منتهی به ماه میهمانی خدا، استاد محمد صابری شولمی، مهمترین سرنا نواز قوم...
۱۳۹۶/۰۳/۰۳
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
سینماپرس: تهیه کننده سینما از فراهم کردن شرایط اکران فیلم سینمایی "نفس" به کارگردانی نرگس آبیار، همزمان با ایران در دو کشور کانادا و آمریکا خبر داد و گفت: در نظر داریم این فیلم سینمایی را در شهرهای بدون سینما نیز نمایش دهیم.
۱۳۹۵/۰۴/۳۰