چپاول منابع سینما، پیگیری اهداف سیاسی و گروهی، جلوگیری از حرف زدن سینماگران، تخریب ذائقه مخاطبان، حذف نیروهای متخصص و متعهد؛ نتایج انحصارطلبی در سینما

به گزارش خبرنگار سینماپرس موضوع مهم باندهای انحصارطلب در سینمای کشور از بدو ورود سینما به ایران مطرح بوده اما طی تمامی این سال ها این امر در هاله ای از ابهام قرار داشته است؛ اما طی سال های اخیر تعداد کثیری از اهالی سینما با بیان اینکه تعداد محدودی از افراد دست در دست مدیران سینمای کشور تمامی سیستم های تولید، پخش، اکران و توزیع، جشنواره ها و... را در دست گرفته اند خواهان نظارت جدی دستگاه های قضایی و ناظر بر عملکرد سازمان سینمایی هستند تا هزاردستان مافیا در سینمای ایران را ریشه کن کرده و حق و عدالت را در سینما جاری کنند و فرصت حضور را برای تمامی اهالی سینما به صورت یکسان فراهم سازند.

در همین رابطه ۱۰ تن از سینماگران کشور مهدی صباغ زاده (تهیه کننده و کارگردان)، رهبر قنبری (کارگردان)، علی قوی تن (کارگردان)، حسن هدایت (کارگردان)، نادره ترکمانی (کارگردان و مدرس سینما)، محسن شایان فر (تهیه کننده)، امیرحسین شریفی (تهیه کننده)، عباس رافعی (کارگردان)، مجید قاری زاده (کارگردان) و جهانگیر الماسی (بازیگر و کارگردان) با ما گفتگو کردند که ماحصل آن برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی سینماپرس در ذیل نقل شده است:

مهدی صباغ زاده کارگردان و تهیه کننده سینما در رابطه با مسأله وجود فشارهای جریان های انحصارطلب در سینمای ایران گفت: وزارت ارشاد، سازمان سینمایی، شورای صنفی نمایش و... در سینمای کشور هیچ کاره اند و متأسفانه این تنها برخی سینماداران و دوستان شان در سینما هستند که برای پخش و اکران و سایر مسائل دیگر سینما تصمیم گیری می کنند! نمی توان گفت که در سینمای ایران به معنای واقعی کلمه «باندهای مافیایی» وجود دارد چرا که باندهای مافیایی عموماً زمانی شکل می گیرند که منافع سرشاری را بخواهند به جیب بزنند و از آنجا که سر جمع سینمای ایران منافع چندانی دربر ندارد نمی توان گفت که باندهای مافیایی در آن وجود دارند و تصمیم گیری می کنند بلکه این لابی بازی است که در سینمای ما تعیین کننده است و متشکل از جمعی بسیار محدود و کم ارزش است. شنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۵

رهبر قنبری کارگردان سینمای ایران در رابطه با وجود انحصارطلبی در سینمای ایران و تأثیر آن بر بدنه فرهنگ و هنر اظهار داشت: متأسفانه در کشور ما حوزه فرهنگی و به خصوص سینما تحت اختیار باندهای مافیایی است و این باندها طی تمامی این سال ها هنجارهای فرهنگی را تبدیل به ناهنجاری کرده اند و تنها در فکر چپاول و غارت هستند. نکته مهمی که وجود دارد این است که چون عنوان «مافیا» واژه ای مهاجر است و از فیلم های گنگستری ایتالیایی وارد فرهنگ ما شده فوراً این تصور را به وجود می آورد که ما باید در سینمای ایران به دنبال یک «پدر خوانده» باشیم که ریاست این باند مافیایی را بر عهده دارد این در حالی است که مافیای سینمای ایران توسط یک شخص خاص اداره نمی شود و افراد زیادی با هم تنیده شده اند و باندهای مافیایی را تشکیل داده اند و حضور آن ها در همه جای سینمای ایران ملموس است و در هر مراسم و جشن و جشنواره ای حاضرند. یکشنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۵

علی قوی تن کارگردان سینما در رابطه با مسأله انحصارطلبی در سینمای ایران اظهار داشت: نهادهای ناظر بر حوزه فرهنگ و هنر و همچنین نهادهای قانونی با اعمال خلاف باندهایی که فرهنگ اصیل ایرانی-اسلامی را زیر سوأل برده و بودجه های فرهنگی را چپاول می کنند قاطعانه برخورد کنند و برای همیشه آن ها را ریشه کن سازند. یک اثر سینمایی باید بتواند قابلیت انتقال ایده ها و پیشرفت تکنولوژی و ترویج دانش و فهم و آگاهی را در بین مردم جامعه داشته باشد اما حضور باندهای مافیایی که اغلب شان بی خرد هستند باعث شده تا سینما در ایران رویه ای غلط داشته باشد و تولیدات ما به گونه ای باشد که روحیه رخوت و سستی و یأس در جامعه رواج یابد .متأسفانه باندهای مافیایی در سینمای ایران تنها به بدنه سینما و سینماگران آسیب نزده اند و صدمات آن ها بر فرهنگ عمومی جامعه بسیار زیاد و بیش از حد تصور بوده است؛ این در حالی است که در سینمای غرب عموماً به سود سینما فعالیت می کنند. دوشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۵

حسن هدایت کارگردان سینمای کشور گفت: متأسفانه ما همواره شاهد آن هستیم که آدم های سینمایی توسط مدیران سینمایی تفکیک شده و به آن هایی که به خط فکری مدیران سینمایی نزدیک هستند بها داده شده و هر شخصی که در خط فکری آن ها نباشد برای همیشه از سینما فید می شود! این رویه باعث خواهد شد تا طی چند سال آینده کمترین نام و نشانی از سینمای فرهنگی در کشور ما باقی نماند و همواره شاهد تولید و اکران آثاری باشیم که کمترین ارزش هنری و فرهنگی ندارند. من متأسفم که در حوزه فرهنگ و هنر کشور ما مسأله باندبازی و خط بازی و جناح بندی حرف اصلی را می زند؛ گویا مدیران سینمایی ما آگاه نیستند که این اتفاق تا چه میزان می تواند خطرناک باشد و عواقب شومی را برای سینما در پی داشته باشد؛ ما باید مواظب باشیم که چنین افکاری در نطفه خفه شوند و اجازه رشد بیشتر را پیدا نکنند چرا که اگر این اتفاق به همین سرعت پیش برود به زودی دیگر چیزی از سینما باقی نخواهد ماند. سه‌شنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۵

امیرحسین شریفی تهیه کننده سینما و تلویزیون در رابطه با مبحث انحصارطلبی در سینمای ایران گفت: انحصارطلبان سینمای ایران را به مرز نابودی و قهقرا کشانده اند آن ها تمامی سیستم تولید، گخش، اکران و توزیع فیلم ها را در دست خود گرفته اند و تنها به افرادی که در دسته و باندشان جا دارند اجازه فعالیت می دهند. بخش خصوصی سینما این روزها با مشقت و سختی روزگار می گذراند و متأسفانه هیچ حامی و پشتیبانی وجود ندارد تا از بخش خصوصی و فعالان سینما که بدون استفاده از امکانات دولتی مبادرت به ساخت فیلم می کنند حمایت کند و این بسیار تأسف بار است.انحصارطلبان در سینمای ایران باندی قدرتمند را تشکیل داده اند که به بدنه قدرت اجرایی در سینما متصل است و به همین دلیل افرادی که بیرون از این باند مانده اند هیچ جایی برای حضور و ادامه فعالیت های شان ندارند و تنها نزدیکان و دوستان و آشنایان این انحصارطلبان هستند که مرتباً در سینما دست به تولید فیلم می زنند و بلافاصله بعد از ساخت فیلم های شان امکان اکران به آن ها داده می شود. چهارشنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۵

محسن شایان فر تهیه کننده باسابقه سینمای کشور در رابطه با مسأله انحصارطلبی در سینمای ایران در اظهار نظری متفاوت گفت: سینمای ایران آنقدر گسترده نیست که باندهای مافیایی بتوانند در آن تأثیرگذار باشد و من معتقدم افرادی که دم از حضور باندهای مافیایی در سینما می زنند کسانی هستند که نمی توانند برای ذائقه مخاطب عام مبادرت به ساخت فیلم کنند و وقتی فیلم های شان اکران نشده و یا در گیشه شکست می خورد مرتب وجود باندهای مافیایی را بهانه ای برای پوشش ضعف های خود می کنند! جمعه ۱۹ شهریور ۱۳۹۵

عباس رافعی کارگردان سینمای کشور در رابطه با انحصارطلبی در سینما گفت: جناح بندی و باندبازی همواره در سینمای ایران وجود داشته و باید این اتفاق از ریشه کنده شده و از بین برود و عدل و انصاف و عدالت جای آن را بگیرد. متأسفانه انحصارطلبی و منفعت طلبی در سینمای ایران همواره وجود داشته و ما شاهد آن بوده ایم که عده ای افراد وابسته به دولت ها دور هم جمع می شوند و برای کلیت سینمای کشور تصمیم گیری می کنند که این رویه امری به شدت غلط و ناصواب است. شکی در آن نیست که سردسته این باندهای انحصارطلب دولت است چرا که اگر حمایت دولتی نباشد هیچ گاه باندها و دسته های انحصارطلب شکل نمی گیرند و نمی توانند یک تنه در سینمای کشور جولان داده و برای همه اهالی سینما تصمیم گیری کنند. شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۵

مجید قاری زاده کارگردان سینما در رابطه با مسأله انحصارطلبی در سینما گفت: انحصار و مافیا در سینمای ایران ریشه بخش خصوصی را خشکانده است و ما دیگر توان کار کردن و ادامه فعالیت مان را از دست داده ایم و هیچ کسی هم به داد ما نمی رسد. انحصارطلبان در سینمای ایران آنقدر قوی شده اند که نمی گذارند اشخاصی که به آن ها وابسته نیستند دست به تولید فیلم بزنند و اگر شخصی با همت خود فیلم هم تولید کند به شدت جلوی راهش سنگ اندازی می کنند تا آن فیلم هرگز به اکران نرسد. دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۵

نادره ترکمانی کارگردان سینما در رابطه با تأثیر حضور باندهای مافیایی در سینمای ایران گفت: باندهای مافیایی نیروهای متخصص، متعهد و باخرد را از فعالیت در سینما بازداشته اند و در عوض تمامی امکانات و بودجه و... را در اختیار افرادی قرار می دهند که در زیر مجموعه آن ها جای گرفته اند. متأسفانه باندهای مافیایی در سینمای ایران بسیاری از حوزه ها از جمله، تولید، پخش و توزیع، اکران و... را در دست گرفته اند؛ پیشینه حضور باندهای مافیایی در سینمای ایران هرچند به پیش از انقلاب اسلامی باز می گردد اما طی سال های اخیر حضور این افراد و وسیع تر شدن دامنه فعالیت شان بسیار جدی تر شده و اوضاع را برای سینماگرانی که می خواهند سالم زیست کنند بسیار دشوار کرده اند. سه‌شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۵

جهانگیر الماسی کارگردان و بازیگر در رابطه با مسأله انحصارطلبی در سینما گفت: به مدیریت سینما ثابت شده که انحصارطلبان بهتر از وی سینما را اداره می کنند و می توانند منافع سیاسی و گروهی شان را به خوبی هدایت و حمایت کنند از این رو هیچ دخالتی در سیستم مدیریتی نداشته و به همین دلیل خود را به طور کلی کنار کشیده و سینما را تحت اختیار آن ها گذاشته است! سینمای ایران چندان لقمه چرب و نرمی برای انحصارطلبان نیست و اگر ما شاهد حضور گسترده این افراد هستیم که روی تمامی ارکان سینما چمبره زده اند و به هیچ کس در هیچ زمینه ای اجازه کار نمی دهند به آن دلیل است که سینمای ما حواشی زیادی دارد که آن ها می توانند از این حواشی به نفع اهداف جناحی و باندی شان بهره برداری کنند. مدیریت سینمای کشور ما به دلیل بی تجربگی تمامی اختیارات سینما را به دست این افراد که به خوبی برای تمامی سینماگران شناخته شده هستند و در تمامی زمینه های تولید، پخش و اکران فیلم ها حضور جدی و فعال دارند سپرده است چرا که در سینما تجربه و ارتباطات حرف اصلی را می زند و این انحصارطلبان برخلاف مدیریت سینما تجربه و ارتباطات خوبی دارند. چهارشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۵