نویسنده فیلمنامه «Hell or High Water»: این فیلم رئیس جمهور شدن ترامپ را شرح می‌دهد

به گفته فیلمنامه نویسی که در جوایز اسکار امسال هم به خاطر فیلمنامه اش نامزد شده، مردم عاجزی که در ایالت‌های نادیده گرفته شده آمریکا زندگی می کنند و رای دهندگان اصلی ترامپ بودند، از روی باور و عقیده سیاسی به او رای ندادند؛ آنها حس می‌کردند به آن ها خیانت شده است.

به گزارش د رپ، تیلور شریدان، فیلمنامه نویس نامزد دریافت جایزه اسکار فیلم «اگر سنگ ببارد» (Hell or High Water) می گوید فیلمش روحیه آمریکای روستایی و شهر کوچک را به نمایش می گذارد که باعث شد دونالد ترامپ رییس جمهور شود.

شریدان می گوید داستان این فیلم در اعماق غرب تگزاس و در جامعه ای به وقوع می پیوندد که هیچ گونه خدمات اجتماعی وجود ندارد. خدمات فدراسیون فرزندپروری تنظیم‌شده سه ایالت آن ورتر ارایه می شوند، بنابراین آن ها درک نمی کنند چرا سرمایه ها آنجا می رود. علاوه بر این، تخصیص پول به بزرگراه ها برای آن ها با عقل جور در نمی آید چون بزرگراه های آن ها هرگز درست نمی شوند.

شریدان به شرون وکس من، سردبیر د رپ در نمایش فیلمش در چهارشنبه شب گفت: «تمام این چیزها، وقتی مطالعه شان کنید، شروع به توضیح دادن جهت گیری های سیاسی می کنند که هیچ ربطی به ایدئولوژی ندارند. به این مربوط است که «چطور می توانم جلوی انفجار این حبابی که اطرافم را گرفته را بگیرم؟» ما نمی توانیم باورها را به مردمی نسبت بدهیم که صدایی برای بیان کردن آن ها ندارند. و نمی‌توانیم تصور کنیم که یک نفر چه فکری می کند. همین تصورها موقعیتی که امروز در آن قرار داریم را به وجود آورده اند.»

شریدان می گوید «اگر سنگ ببارد» که نامزد دریافت چهار جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه اوریجینال برای شریدان شده، فیلمی درباره «احترام به فر» است. در این فیلم، دو برادر با بازی کریس پاین و بن فاستر می خواهند از بانک سرقت کنند تا بتوانند اجاره خانه شان را پرداخت کنند. در عین حال، رنجرهای تگزاسی که مسئول بررسی پرونده آن ها هستند، یک پلیس نژادپرست نزدیک بازنشستگی با بازی جف بریجز و شریک آمریکایی بومی او هستند. رابطه آن ها اغلب خشک است، اما هر دو حس می کنند توسط بانک ها و دولت سرکوب و نادیده گرفته شده اند.

به همین دلیل است که شریدان نحوه نمایش سیاست ها توسط کمدین ها و متخصصانی از جمله بیل مائر را به راحتی قبول ندارد. او می گوید: «با شوخی کردن درباره ایالت های نادیده گرفته شده، ما اینجا می‌نشینیم و درباره تنوع صحبت می کنیم، اما مردم یک منطقه کامل را کنار هم قرار می‌دهیم و آنجا می‌نشینیم و به آن ها حمله می کنیم و در مناطقی که درآمد متوسط ۳۳ هزار دلار است، باورهای مختلف را به آن ها نسبت می دهیم و آن ها را با یک درصد برتر هم رده می‌کنیم. ما تمام این چیزها را به کسانی مرتبط می کنیم که به هیچ وجه ارتباطی با آن ها ندارند. این منصفانه نیست.»

شریدان فیلمنامه «اگر سنگ ببارد» را در سال ۲۰۱۱ نوشت. او از بازیگری در سریال هایی مثل «Sons of Anarchy» کناره گیری کرد و دنبال تعریف کردن داستان های خودش رفت، از جمله نوشتن فیلمنامه «سیکاریو» ساخته دنیس ویلنوو. اما هیچ ایده ای نسبت به از راه رسیدن جو سیاسی جدید نداشت.

شریدان به شوخی می گوید: «ریتینگ های «کارآموز سلبریتی» ضعیف شده بودند. این یکی را پیش بینی نمی‌کردم.» اما همان موقع، شریدان می دید که خانه اش به خاطر خشکسالی اقتصادی و عملی در منطقه زجر می‌کشد که به گفته خودش «میخی نهایی بر تابوت یک نوع سبک زندگی بود که فکر می‌کردم همیشگی است.» و در عین حال، او می دید که رسانه ها به کسانی که در جوامع او هستند حمله می‌کند.

او می گوید: «من این آدم ها را می‌شناختم و آن ها کسانی که بیل مائر می گفت نبودند. اینجا به مدت ۱۰۰ سال پایگاه حزب دموکرات بود. آن ها واقعا حس می‌کردند بهشان خیانت شده و این ها عواقب چیزی هستند که الان با آن رو به رو هستیم.»

اما شریدان اضافه می کند که فقر فقر است. او حس می کند خطوط جداکننده بین نژاد، جنسیت و دین تنها باعث می شوند ثروتمندان پول بیشتری به دست بیاورند و فقیرها فقیرتر بشوند. «اگر سنگ ببارد» می‌خواهد کسانی که تحت تاثیر فقر هستند و کسانی که قدرت دارند را کنار هم بیاورد.

او می گوید: «به محض اینکه روی شباهت ها و نه تفاوت ها تمرکز کنیم، آن وقت است که آن‌ها را می‌گیریم.»
منبع:‌ روزنامه بانی‌فیلم