دیدار ایوبی با قدرتمندترین مسئول فرهنگی چین: از عباس کیارستمی تا وعده‌های صادق

‎حجت‌الله ایوبی مشاور عالی وزیر و رئیس مرکز بین‌الملل وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، با هدف حضور در اجلاس وزرای گردشگری و فرهنگ سازمان همکاری شانگهای، به جمهوری خلق چین شد؛ سفر کرد. به گزارش ایرنا، وی در یادداشتی دیدارش با لی شی لی یکی از قدرتمندترین رهبران چین را روایت کرده است. ‎در واپسین روز برنامه‌های رسمی اجلاس، تجربه‌ای رقم خورد که تا مدت‌ها در ذهنم خواهد ماند؛ نه تنها به‌سبب شکوه مراسم، بلکه به‌خاطر ظرافت‌ و دقتی که چینی‌ها در طراحی و اجرای این دیدار رسمی به خرج داده بودند. ‎بی‌آن‌که دقیقاً بدانیم به دیدار چه کسی می‌رویم، ما را همراه خود بردند. ابتدا از تالاری باشکوه سر درآوردیم، با سقف‌هایی بلند، درهایی عظیم، و نورهایی که آرام و بی‌صدا بر سنگ‌های سرد و باشکوه تالار می‌تابیدند. همراهان را جدا کردند، و تنها رؤسای هیئت‌ها را، که شمارمان چندان زیاد نبود به سالنی دیگر راهنمایی نمودند. ‎در آنجا، هرکدام از ما کاغذی کلاسه و رنگی دریافت کردیم که بر آن تصویرمان، نام کشور، و سمت‌مان به زبان چینی نقش بسته بود. پیش‌تر، عکس‌های ما را گرفته بودند. من شماره ۶ بودم—در آن جمع، هرکس عددی شده بود. ‎سکوتی احترام‌آمیز همه‌جا را دربر گرفته بود، مثل لحظاتی پیش از ورود شاهی یا اندیشمندی بزرگ. ‎سپس برایمان توضیح دادند که قرار است به دیدار یکی از شخصیت‌های برجسته حزب کمونیست چین برویم—آقای «لی شی‌لی»، عضو کمیتهٔ مرکزی و رئیس بخش تبلیغات حزب. او از چهره‌های رده‌بالای چین بود، کسی که سیاست فرهنگی این سرزمین را در دست دارد. او یکی از هفت نفر اول عضو کمیته اصلی حزب و رهبری تبلیغات را بر عهده دارد و همه دستگاه‌های تبلیغاتی زیر نظر او هستند ‎در صفی منظم و دقیق ایستادیم. من، با عدد شش، در میانهٔ صف بودم. نوبت‌به‌نوبت، وارد سالنی دیگر شدیم—سالنی رسمی، با حضور کسانی که کاملاً می‌دانستند کجا باید بایستند، چطور لبخند بزنند، و چگونه ما را راهی دیدار کنند. ایستادیم تا نوبت‌مان شود. ‎وارد که شدم، آقای “لی” را دیدم: مردی کوتاه‌قامت، حدوداً شصت‌وچند ساله، با چهره‌ای آرام اما نافذ. دو نفر پشت سرش ایستاده بودند. کنار او دو نفر دیگر از چینی‌ها حضور داشتند که گویی نقش محافظانِ فضا را بازی می‌کردند. ‎به ترتیب شماره، فراخوانده می‌شدیم. هرکدام جلو می‌رفتیم، دست می‌دادیم، خوش‌آمد می‌شنیدیم و سپس بر جای خود می‌نشستیم. ‎پس از پایان آشنایی‌ها، آقای “لی” بر صندلی رسمی خود نشست. کنارش، دبیرکل سازمان همکاری شانگهای قرار گرفت. صدایش آرام بود و شمرده، مثل کسی که به حرف‌ها بیشتر از تأثیراتشان باور دارد. درباره فرهنگ، گردشگری، و نقشی که شانگهای می‌تواند در تعامل ملت‌ها ایفا کند سخن گفت. دغدغه‌هایش بیشتر فرهنگی بود تا سیاسی، و همین برای من که همواره دل‌سپردهٔ فرهنگ‌ام، دلچسب بود. ‎قرار بود فقط یک نفر از مهمانان سخن بگوید؛ پس از آن، دبیرکل گزارشی مختصر ارائه کرد و بی‌هیاهو، بی‌تشریفات زائد، جلسه در همان لحظه‌ای که باید، به پایان رسید. ‎سکوت انتهای جلسه، همان‌قدر باوقار بود که شکوه تالار در ابتدا. گویی این دیدار نه برای عکس‌ها بود، نه برای گزارش‌ها، بلکه برای ثبت اندیشه‌ای بود که شرق هنوز بدان وفادار است: ‎فرهنگ، پیش از قدرت؛ سخن، پیش از سیاست ‎ضیافتی در طراز شأن شرق ‎پس از دیدار رسمی با آقای لی شی‌لی، عضو ارشد حزب کمونیست چین، ما را به‌همراه ایشان که با گروهی قابل‌توجه در جلو و پشت همراهی می‌شد، به سوی تالاری باشکوه راهنمایی کردند؛ سالنی با سقف‌هایی بلند، نورپردازی مجلل، و فضایی که شکوهش بی‌هیاهو، اما ریشه‌دار بود. ‎در مرکز تالار، میز مستطیلی عظیمی قرار داشت که جایگاه هر کشور از پیش تعیین شده بود. جای من، درست در نزدیکی همان شخصیت بلندپایه چینی بود؛ نشانی از دقت میزبانان در چیدمان دیپلماتیک. برای هر دو نفر، یک نفر مسئول پذیرایی تدارک دیده شده بود. از ظرافت چیدمان سفره و ظروف گرفته تا تنوع غذایی و دکور بی‌نقص، همه‌چیز گواه این بود که چین، در برگزاری رویدادهای بین‌المللی، سزاوار عنوان “تمدنی جهانی” است. ‎چینی‌ها نشان دادند که برگزاری یک ضیافت دیپلماتیک، صرفاً یک میزبانی نیست، بلکه صحنه‌ای است برای نمایش فلسفهٔ سیاسی، فرهنگی و تاریخی خود. با خود اندیشیدم که ما در ایران، با آن‌همه پیشینه، هنوز راهی پیش رو داریم تا در این سطح از ظرافت و نظم جهانی حاضر شویم. ‎آقای لی، با وقاری خاص، سخنرانی کوتاهی کرد. وزیر فرهنگ چین هم گزارشی مختصر داد. فضای تالار، با آن LED عظیم که ترجمهٔ سخنان روی آن نمایان بود، بی‌نیاز از مترجم، ارتباطی بی‌واسطه میان میزبان و مهمانان برقرار می‌کرد. ‎غذاها آرام‌آرام و با سبک خاص چینی‌ها، با طراحی زیبا و حجم اندک، در بشقاب‌هایی کوچک و ظریف سرو می‌شد. همه‌چیز حساب‌شده بود؛ می‌دانستند که میز ایران، و پاکستان مشروب سرو نمی‌شود. حتی غذای ما بدون گوشت بود؛ با ماهی و سبزیجات. این دقت و احترام فرهنگی برایم ستودنی بود. ‎در میانهٔ پذیرایی، آقای لی برخاست. به نوبت، هیئت‌ها برای سلام و احوالپرسی جلو می‌رفتند. به من نیز اشاره شد که می‌توانم جلو بروم. همراه مترجمم، نزدیک شدم. احوال‌پرسی رسمی و کوتاه آغاز شد؛ اما همین که گفتم از ایران آمده‌ام، نگاهش تغییر کرد. دستم را گرفت، محکم فشرد و گفت: «ایران… عباس کیا رستمی! چه سینماگر نازنینی، چه سینمای بزرگی…» ‎دستم را رها نکرد. با گرمی دست دیگری داد و گفت: «این برای عباس است؛ عباس کیا رستمی.» ‎من نیز، با همان شور درونی، برایش توضیح دادم که عباس کیا رستمی آخرین پروژه‌اش را در چین داشت. به او گفتم که خود عباس گفته بود: «از مرگ نمی‌ترسم، از آن می‌ترسم که نتوانم پروژه‌ام را برای چینی‌ها به پایان برسانم. این مردم بسیار شریف‌اند، و برایم زحمت کشیده‌اند. اگر بمیرم و این پروژه ناتمام بماند، دلم آرام نمی‌گیرد…» ‎وقتی این را گفتم، دیدم چهرهٔ آن کمونیست مقتدر چینی به‌راستی تحت تأثیر قرار گرفت. سکوتی کوتاه میان‌مان حاکم شد، اما معنایش بلندتر از هر واژه‌ای بود. ‎در آن لحظه، فرهنگ، هنر، و انسانیت بر هر سیاست و رسمی چیره شد. یادم آمد چرا دیپلماسی فرهنگی، فراتر از مرزها، می‌تواند قلب‌ها را به هم نزدیک کند. ‎ایران، درخشان در چشم شرق ‎راستش را بخواهید، من خیال می‌کردم این دیدار باید هرچه زودتر به پایان برسد. رفتار دیگر میهمانان چنین القا می‌کرد. آن‌ها، همه، سخنان خود را با آن مرد کوتاه‌قد اما بلندپایه، بسیار کوتاه و رسمی نگه می‌داشتند. کسی جرأت نداشت مکثی بیش از معمول کند یا واژه‌ای فراتر از رسم بگوید. با خودم گفتم بهتر است به‌سرعت از کنار او بگذرم و بروم سر جایم. ‎اما آن‌گاه که گفت‌وگویم به نام عباس کیارستمی رسید و کمی طول کشید، نگاهش تغییر کرد. گرم شد. دستم را محکم فشرد و رها نکرد. خواستم خداحافظی کنم که دوباره دستم را گرفت. با صدایی آرام ولی قاطع گفت: «ایران… دل‌ها با ایران است.» ‎بعد رو به همراهانش عباراتی به زبان چینی گفت. مترجم چینی‌اش رو به من کرد و با احترام توضیح داد: «ایشان گفتند: آفرین بر شما. قدرتمندید. در جنگ با اسرائیل خوب عمل کرده‌اید. ما شما را دنبال می‌کنیم، از شما حمایت می‌کنیم.» ‎لحظه‌ای سنگین و باشکوه بود. نگاهی نافذ و تحسین‌برانگیز از شخصیتی که از بلندترین مقامات حزب کمونیست چین است. احساسی از افتخار در درونم شعله‌ور شد. در آن جمع بزرگ، در میان رهبران فرهنگی شرق، این کلمات برای من از هزار لوح افتخار بالاتر بود. ‎کنار من، نمایندهٔ روسیه نشسته بود. مردی که همچون بیشتر مقامات روس، با وقار و غرور خاصی در چنین جلساتی حاضر می‌شود. نگاهی به من انداخت؛ لبخند زد؛ و سرش را به احترام فرود آورد. انگار برایش جالب بود که ایران، این‌چنین مورد احترام و توجه قرار گرفته است. ‎پیش از این هم در گفت‌وگو با مقامات کشورهای دیگر مانند پاکستان، همواره ستایش شنیده بودم. اما این بار، ماجرا چیزی فراتر از تجلیل دیپلماتیک بود. این‌جا، در این تالار بزرگ، دو حقیقت روشن در برابر دیدگانم مجسم شد: نخست، قدرت نرم ما؛ نمادی از آن، عباس کیارستمی بود. هنرمندی که نامش در دل یکی از سیاسی‌ترین چهره‌های شرق جهانی زنده بود و با احترام از او یاد شد. ‎و دوم، قدرت سخت ما؛ همان رشادت‌ها، مقاومت‌ها و دلاوری‌هایی که امروز در نبرد با رژیمی متجاوز، صدای ایران را به قارهٔ آسیا رسانده است. ‎و البته در دل همین قدرت سخت، پیوندهای مردمی، انسجام ملی و ایمان مشترک موج می‌زند؛ چیزی که خود جوهری از قدرت نرم است. آن‌جا، برای لحظاتی، باور کردم که ایران نه‌تنها ایستاده است، بلکه دیده می‌شود، ستوده می‌شود، و با احترام در دل شرق جای دارد. ‎به خود گفتم، همهٔ کسانی که در عرصهٔ فرهنگ، دیپلماسی عمومی، رسانه، هنر و میدان‌های سخت و نرم برای ایران تلاش می‌کنند، سرمایه‌هایی‌اند که باید قدرشان را دانست.

منبع: بانی فیلم

آدرس کوتاه: https://www.rokh.in/news/142122

دیدگاه

آخرین خبرها

مرتبط با خبر

عباس کیارستمی

خبرهای پربازدید

پیام تسلیت عراقچی به مناسبت درگذشت اکبر عبدی

سید عباس عراقچی وزیر امورخارجه ایران، در پیامی درگذشت اکبر عبدی بازیگری تلویزیون و سینما را تسلیت گفت.

از بغض پرحاشیه «عادل» تا حسرت هفت‌ساله «لیلا»

در هفته‌ای که پشت سر گذاشتیم مریلا زارعی، عادل فردوسی‌پور، لیلا حاتمی، بهرام افشاری و بهنام تشکر از مهمترین چهره‌های خبرساز در محافل رسانه‌ای بودند. نوشته از بغض پرحاشیه «عادل» تا حسرت هفت‌ساله «لیلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر می‌شود

گلاب آدینه فیلم سینمایی «گیلانه» ساخته رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب را برای نابینایان توضیح‌دار کرد. به گزارش سینماسینما، سوینا به مناسبت هفت سالگی فعالیتش، نسخه ویژه نابینایان فیلم سینمایی «گیلانه» ساخته رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب را پنجشنبه اول مرداد ماه در چارچوب برنامه فیلمخانه منتشر می‌کند. این فیلم روز پنجشنبه ساعت ۱۹ از […]

مروری بر زیبایی‌شناختی «باشو غریبه کوچک» در خانه سینما

نشست تخصصی و نمایش ویژه فیلم سینمایی «باشو غریبه کوچک» به کارگردانی بهرام بیضایی در خانه سینما برگزار می‌شود. نوشته مروری بر زیبایی‌شناختی «باشو غریبه کوچک» در خانه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«باشو غریبه کوچک» از نگاهی دیگر

زیبایی‌شناختی تصویر فیلم «باشو غریبه کوچک» به کارگردانی بهرام بیضایی با حضور بهمن نامورمطلق موضوع یک نشست سینمایی خواهد شد.

از فریادهای سوسن پرور تا واکنش هنرمندان به درگذشت اکبر عبدی

هنرمندانی چون سوسن پرور، امین حیایی، رضا کیانیان، حامد بهداد، پرویز پرستویی، فاطمه معتمدآریا، نوید محمدزاده و... به خبر درگذشت اکبر عبدی واکنش نشان دادند.

از واکنشمعین تا جمشید هاشم‌پور به درگذشت «عمو اکبر»

در پی درگذشت اکبر عبدی، بازیگر سرشناس ایرانی، چهره‌های شاخص عرصه‌های مختلف با انتشار پیام‌های جداگانه، به فقدان این هنرمند واکنش نشان دادند.

پزشکیان درگذشت اکبر عبدی را تسلیت گفت

رئیس جمهور در پیامی درگذشت زنده یاد اکبر عبدی چهره بی‌بدیل عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون کشور را به خانواده وی، جامعه شریف هنری کشور و تمام هم میهنانی که با خاطره آثارش زیسته‌اند تسلیت گفت.

تجربه‌های متفاوت اکبر عبدی

هرچند اکبر عبدی در سینما و تلویزیون همواره به عنوان بازیگر فعالیت داشت اما در تئاتر علاوه بر بازیگری، در کارگردانی هم صاحب تجربه بود.

خاطره‌بازی با میراث فراموش‌نشدنی عمو اکبر

در تاریخ سینمای ایران کمتر بازیگری را می‌توان یافت که به اندازه اکبر عبدی مرزهای بازیگری را جابه‌جا کرده باشد. او هم کودک بود، هم پیرمرد؛ هم زن شد، هم مرد؛ هم کمدین بود، هم بازیگری توانمند در نقش‌های تلخ و دراماتیک. نوشته خاطره‌بازی با میراث فراموش‌نشدنی عمو اکبر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهم‌ترین شاعر سینمای ایران، عباس کیارستمی است

۱۴۰۵/۰۴/۲۶

منتظر بمانید..

دیدار ایوبی با قدرتمندترین مسئول فرهنگی چین: از عباس کیارستمی تا وعده‌های صادق

آخرین خبرها

مرتبط با خبر

عباس کیارستمی

خبرهای پربازدید

پیام تسلیت عراقچی به مناسبت درگذشت اکبر عبدی

از بغض پرحاشیه «عادل» تا حسرت هفت‌ساله «لیلا»

به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر می‌شود

مروری بر زیبایی‌شناختی «باشو غریبه کوچک» در خانه سینما

«باشو غریبه کوچک» از نگاهی دیگر

از فریادهای سوسن پرور تا واکنش هنرمندان به درگذشت اکبر عبدی

از واکنشمعین تا جمشید هاشم‌پور به درگذشت «عمو اکبر»

پزشکیان درگذشت اکبر عبدی را تسلیت گفت

تجربه‌های متفاوت اکبر عبدی

خاطره‌بازی با میراث فراموش‌نشدنی عمو اکبر

مهم‌ترین شاعر سینمای ایران، عباس کیارستمی است

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

عباس کیارستمی «سفیر بدون گذرنامه ایران» بود

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

بزرگداشت عباس کیارستمی در موزه سینما برگزار می‌شود

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

مجید برزگر

majid barzegar

به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

عباس کیارستمی؛ برجسته‌ترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

داستین هافمن

Dustin Hoffman

شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛فیلم عباس کیارستمی نمایش داده می‌شود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

نمایش «کپی برابر اصل» به افتخار ژولیت بینوش

محسن مخملباف

mohsen makhmalbaf

محمود کلاری

mahmoud kalari

محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

«ترکیب عجیبی از کیارستمی و زندگی»

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

فیلمسازی که عاشق «طعم گیلاس» شد

بهرام بیضایی

Bahram Beyzai

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه

جعفر پناهی

jafar panahi

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

از «بادکنک سفید» تا «طعم گیلاس» در نیویورک

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی

محمود کلاری

mahmoud kalari

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی

همایون ارشادی

homayon arshadi

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

برای همایون ارشادی که به تازگی به ابدیت پیوست؛ بازیگر سکوت و تأمل

همایون ارشادی

homayon arshadi

عباس کیارستمی

abbas kiarostami

یاد همایون ارشادی در قاب بهزاد خورشیدی