«پیرپسر»؛ پیرمرد پرحاشیه | نیمرخ
|جعبه لایتنر آنلاین|

«پیرپسر»؛ پیرمرد پرحاشیه

lazy_placeholder.gif%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A2%D9%88%DB%8C%D8%B2-300x205.jpg سینماسینما، سپیده ابرآویز

فیلم‌ساز چه نویسنده فیلم‌نامه باشد چه کارگردان، خوب است روان‌شناسی بداند. خوب که نه اصلا واجب است و ضروری.

اکتای براهنی این موضوع را به درستی درک می‌کند او فارغ از اینکه اقتباس می‌کند یا نمی‌کند بازیگر حرفه‌ای می‌آورد یا نمی‌آورد فیلمش را خوب می‌سازد یا نمی‌سازد قبل از هر چیز، حتما روان‌شناسی می‌خواند. می‌داند که شخصیت فقط و فقط وقتی باورپذیر و تاثیرگذار می‌شود که ساختار روانی برایش تعریف شود. اگر اختلال دارد بازتاب کامل آن اختلال باشد و مثل یک کل واحد، با الگوهای بیمارگونه آن ساختار خراب روانی زندگی کند.

نقطه قوت «پیرپسر» خلق روان شناسانه شخصیت هاست. غلام مصداق بارز یک شخصیت آنتی پات یا ضداجتماعی است. به هیچ قانونی پایبند نیست، به راحتی دروغ می‌گوید، احساسات و عواطفش کاملا یخ بسته و حاضر است برای سود خود به همه آسیب بزند و ضرر برساند. خوبی نگاه اکتای براهنی این است که ریشه این غلام بیمار را هم رها نمی‌کند. جایی، در حد یک نیم جمله، یاد مخاطب می‌اندازد که غلام خودش پدری بیمار و خشمگین داشته و اگرچه از این جلوتر نمی‌رود، اما همین قدر کافی است تا تماشاگر بتواند یک لایه‌ی دیگر از درون غلام را حس کند.

غلام این غلام نفرت‌انگیز، این پیرمرد پرحاشیه یک هشدار است. حتی قبل از اینکه شیطان باشد. قبل از اینکه نماد بدترین پدر دنیا باشد. غلام زاده‌ی تلخ جامعه‌ای است که خشونت، تحقیر و ترییت غلط را بیشتر از مهربانی و آگاهی یاد گرفته است. غلام مرگ تمام خوبی‌ها و رویش تمام عقده‌هاست.

غلام، این غلام آسیب دیده که عوام اسمش را می‌گذارند داغون و کثیف در بستر خشونت و بی‌مهری رشد کرده، دیده نشده، دست و پا زده، قاچاق کرده، زندان رفته، معتاد شده و هزارتویی شده که امروز روی پرده‌ی سینما حال خیلی از ما بد می‌کند. حال خیلی از ما را بهم می‌زند، تا جایی که از فیلم متنفر می‌شویم و به آن برچسب تهوع‌آور می‌چسبانیم.

گاهی می‌خواهیم روی غلام استفراغ کنیم غافل از اینکه براهنی زیرکانه همین را می‌خواهد. او می‌داند غلام مهوع و کثیف و دوست‌نداشتنی است و کاری جز کثافت کاری و کثافت‌بازی بلد نیست!

براهنی درست همین جا وارد راهروی دیگری از روان شناسی می‌شود. راهرویی بین غلام، روان شناسی و تماشاگر.

تماشاگر اتفاقا می‌تواند خودش، فرزند والدی مثل غلام باشد. شاید آن لحظه‌ای که بیننده می‌خواهد معده‌اش را روی پلشتی‌های غلام خالی کند همان آنی باشد که او را یاد پدر (یا مادر) بی‌مهر، بیمار، گرفتار و خالی خودش می‌اندازد. شاید در خلوت ذهن خودش خشم فرو خورده‌اش را به غلام شلیک می‌کند.

شاید هم از آن دسته‌ای باشد که رابطه‌اش با پدر(یا مادرش) یک سویه دیگر دوست داشتن هم دارد. رابطه‌ای که در روان‌شناسی به آن عشق_نفرت (Love _Hate Relationship ) می‌گویند. فرزندی که با تابوها بزرگ شده و با همه‌ی نفرتی که از والدش دارد جرات نفرت ورزی  محض ندارد و ناخودآگاهش را مجبور به دوست داشتن می‌کند.

براهنی می‌تواند حدس بزند که تماشاگران «پیرپسر» می‌توانند یکی از این دو دسته باشند و در بهترین و خوش‌بینانه‌ترین حالت در گروه آدم‌های میانه و نرمال قرار بگیرند که البته در دل جامعه‌ی بیمار، تعدادشان نمی‌تواند زیاد باشد.

اکتای براهنی  غلام را آن طوری می‌سازد که او را خوب می‌شناسیم. روان‌پریشانش را می‌فهمیم و می‌دانیم که از این غلام مفلوک له شده‌ی سراسر مساله، انتظار عبث یک پدر خوب، عبث‌ترین فکری است که می‌شود کرد.

براهنی حتما روان‌شناسی خوانده که می‌داند اختلال روانی متوقف نمی‌شود، تسری پیدا می‌کند و در نهایت گاهی  تغییر ماهیت می‌دهد و منتقل می‌شود. غلام باستانی پیرمرد پرحاشیه زن‌باره‌ی ضداجتماعی و مریض، هر دو فرزندش را بیمارتر از خودش بزرگ می‌کند. او با تمام‌ ژن‌های خرابش و موقعیت‌های زمینه‌سازش بی‌آنکه بداند یا اصلا برایش مهم باشد پسرهایش، علی و رضا را از پا در می‌آورد. عزت نفس آنها را نشانه می‌رود و درست مثل خودش دو مرد دیگر با عزت نفسی نداشته پرورش می‌دهد.

علی، پسر بزرگتر تبدیل می‌شود به یک «پیرپسر»، با اختلال شخصیتی اسکیزویید و دوری گزین. او کسی است که از خودش متنفر است و فرار می‌کند. همان طور که از جمع متنفر است و فرار می‌کند. از رابطه می‌ترسد و ترجیح می‌دهد یک عمر تنها در لاک خودش پنهان بماند. جرات عاشق شدن ندارد. اصلا نمی‌داند عاشقی چه مزه‌ای می‌دهد چون هیچ وقت عاشقی ندیده و یک عمر، تمام مزه‌ی زندگی‌اش طعم تلخ متلک‌های غلام و بوی گند تریاک و تن کثیف خانه است. علی یک بازنده تمام عیار است یا دست کم خودش، خودش را این طور باور کرده است.

رضا به نسبت از غلام و علی  سالم‌تر است. برای خودش شغلی دست و پا کرده و لک و لکی می‌کند. هنوز از زندگی کاملا نبریده. شر و شوری دارد. از آرزوهایش  دست نمی‌کشد و دلش نمی‌خواهد مثل علی و غلام زندگی کند. از علی جسورتر است. به خودش کمتر دروغ می‌گوید و نفرتش از غلام را علنی می‌کند. اما او هم خشمگین، مضطرب و سرخورده است. از شنیدن قصه‌ی تکراری حرامزاده بودنش خسته است و از رویارویی مداوم با این قصه فرار می‌کند. رضا در عمق، کودکی است که هرگز بزرگ نشده و حسرت‌هایش از مادر نداشته شروع شده و انگار قرار نیست پایانی داشته باشد.

ورود رعنا به زندگی این سه مرد مثل نیشتری است که زخم کهنه‌ی تمام سال ها را باز می‌کند. رعنا می‌آید و هر چه کاستی و کمبود و آرزوهای مرده است یک‌باره بیدار می‌شود.

رعنا آن روی سکه‌ی غلام و علی و رضا را رو می‌کند. اگر رعنا نمی‌آمد همه چیز در چهاردیواری آن اتاق‌های پوسیده همان طور باقی می‌ماند بی‌آنکه تکانی بخورد یا بر سر کسی آوار شود.

رعنا هم در روان‌شناسی تعریف روشنی دارد. او یک بیمار خودشیفته با علائم جدی اختلال شخصیت مرزی (مرضی) است. نیازمند توجه است، برای دیده شدن هیچ چهارچوبی را رعایت نمی‌کند، از همه مرزها رد می‌شود و آنجایی که با غلام معامله می‌کند و از علی خوشش می‌آید برای آرام شدن به دستانش تیغ می‌کشد و به خودش آسیب می‌زند. رعنا یک روانی تازه وارد است که کلید تیمارستان خاموش غلام و پسرانش را روشن می‌کند و همه چیز از همین نقطه، اوج می‌گیرد و تا مرز نابودی هر آنچه که در فیلم، روی پرده و در ذهن تماشاگر است می‌رود.

رعنا تمام معماهای پنهان زندگی غلام را بی‌آنکه بخواهد یا بداند رو می‌کند و در سکانس‌های پایانی این پردازش شخصیت رعناست که همه چیز را تغییر می‌دهد. تمام عقده‌های این سه مرد را به هم گره می‌زند و میان آزار دهنده‌ترین لحظه‌ها این رعناست که به علی جرات می‌دهد تصمیم بگیرد، به رضا نشان می‌دهد که بهترین زمان انتقام همین حالاست. همین حالا که غلام دارد تلاش می‌کند دروغ دیگری سر هم کند و بازی همچنان ادامه داشته باشد.

اکتای براهنی رعنا را آورده است تا غلام را، این ملعون رجیم را نابود کند. رعنا باید شر را بکشد و این بازی را تمام کند. حتی به قیمت تمام شدن خودش.

بازی تمام می‌شود و غلام پیرمرد پرحاشیه که چیزی برای از دست دادن ندارد، همه چیز را از دست می‌دهد. درست همانطور که روان شناسی برایش پیش‌بینی می‌کند.

بازی تمام می‌شود و فیلم ساز در کارنامه‌ی «پیرپسر» از درس روان شناسی نمره‌ی بسیار خوبی می‌گیرد.

منبع: سینما سینما
آدرس کوتاه: https://www.rokh.in/news/149419
دیدگاه

آخرین خبرها
خبرهای پربازدید

امیر آقایی
۵

تازه‌ترین تصویر از سریال «بدنام» منتشر شد

تازه‌ترین تصویر از سریال «بدنام» منتشر شد

تازه‌ترین تصویر از حسن پورشیرازی و امیر آقایی در سریال «بدنام» به کارگردانی احسان سجادی حسینی منتشر شد. نوشته تازه‌ترین تصویر از سریال «بدنام» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۸/۱۳

لیلا حاتمی
حامد بهداد
۴

اکران آنلاین فیلم «پیر پسر» از امشب در فیلم‌نت

فیلم سینمایی «پیر پسر» به کارگردانی اکتای براهنی، از ساعت ۱۸ یکشنبه ۴ آبان به طور اختصاصی در سینما آنلاین فیلم‌نت اکران می‌شود. نوشته اکران آنلاین فیلم «پیر پسر» از امشب در فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۸/۰۴

ایرج طهماسب
۱

از قصه زخم‌های «مجتبی» تا لبخندهای قصه‌گوی «ایرج»

در هفته‌ای که پشت سر گذاشتیم مجتبی شکوری، ایرج طهماسب، حسن پورشیرازی، الهام نامی و داریوش فرضیایی از مهمترین چهره‌های خبرساز در محافل رسانه‌ای بودند. نوشته از قصه زخم‌های «مجتبی» تا لبخندهای قصه‌گوی «ایرج» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۷/۱۸

امیر آقایی
۳

حسن پورشیرازی در سریال «بدنام» نقش‌آفرینی می‌کند

حسن پورشیرازی در سریال «بدنام» نقش‌آفرینی می‌کند

حسن پورشیرازی در تازه‌ترین نقش‌آفرینی خود در سریال نمایش خانگی «بدنام» به کارگردانی حامد عنقا جلوی دوربین می‌رود. نوشته حسن پورشیرازی در سریال «بدنام» نقش‌آفرینی می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۷/۱۵

شهره سلطانی
۴

بازگشت سریال «بوقچی» به آنتن تلویزیون

سریال «بوقچی» به کارگردانی حسن حبیب‌زاده از هفته آینده هر شب از شبکه سه سیما پخش خواهد شد. نوشته بازگشت سریال «بوقچی» به آنتن تلویزیون اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۶/۱۲


سنگ تمام منتقدان برای «علت مرگ نامعلوم»/ برگزیدگان معرفی شدند

پانزدهمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برگزار شد و فیلم سینمایی «علت مرگ نامعلوم» به کارگردانی علی زرنگار بیشترین جوایز را به خود اختصاص داد. نوشته سنگ تمام منتقدان برای «علت مرگ نامعلوم»/ برگزیدگان معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۶/۰۹


تطبیق جهان تاریکِ داستایفسکی و جهان تاریک‌ترِ براهنی

سینماسینما، ندا قوسی «همه اصول اخلاقی پیر مرد در این کلام خلاصه می‌شد: دنیا پس از مرگ من چه دنیا چه سراب!»[۱] [در متن حاضر جملاتی از کتاب «برادران کارامازوف»، فئودور داستایفسکی، ترجمه استاد پرویز شهدی منتشر شده توسط انتشارات مجید استفاده شده که دقیقاً و به طور مشخص به...

۱۴۰۴/۰۶/۰۱

لیلا حاتمی
حامد بهداد
۳

سیر صعودی استقبال از «سینمای اجتماعی» ادامه دارد

فیلم سینمایی «پیرپسر» به کارگردانی اکتای براهنی تاکنون موفق به جذب بیش از یک میلیون نفر مخاطب شده است. نوشته سیر صعودی استقبال از «سینمای اجتماعی» ادامه دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۵/۰۶

مریلا زارعی
پژمان جمشیدی
۱

از بغض ناتمام «پورنگ» برای مادر تا اشک‌های مادرانه «مریلا»

در هفته‌ای که پشت سر گذاشتیم حسن پورشیرازی، داریوش فرضیایی، مریلا زارعی، روزبه حصاری و پژمان جمشیدی از مهمترین چهره‌ها در محافل رسانه‌ای بودند. نوشته از بغض ناتمام «پورنگ» برای مادر تا اشک‌های مادرانه «مریلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۴/۰۵/۰۳


نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…

سینماسینما، سپیده ابرآویز بدترین فیلم‌ها و سریال‌ها آنهایی هستند که تلویزیون روشن باشد، غذایت را بخوری، با تلفنت مشغول شوی، تا دم در بروی و برگردی، چهار تا خمیازه بکشی و یک چرت نصفه نیمه بزنی  و نگران از دست دادن هیچ دیالوگ، صحنه یا اتفاقی نباشی چون بعد از...

۱۴۰۴/۱۰/۱۳


نگاهی به فیلم سینمایی «بی سر و صدا»؛ چی شد که تو دیو شدی؟

سینماسینما، سپیده ابرآویز؛ «بی سروصدا» فیلم جمع و جوری است. جمع و جور در جغرافیای کوچکی که هویتش معلوم نیست اما شاید جایی باشد در حومه ی تهران. کاری به کار آدم‌ها و قصه‌های دیگر ندارد و هر چه که روایت می‌کند مربوط است به همین پنج شش نفری که...

۱۴۰۴/۰۹/۱۸

جعفر پناهی
۱

یادداشتی بر «یک تصادف ساده»/ جماعت! من دیگه حوصله ندارم

سینماسینما، سپیده ابرآویز؛ جعفر پناهی باید فیلم ساز خوبی باشد.در دانشکده رادیو و تلویزیون(صدا و سیما) درس سینما خوانده است. نزدیک به چهل سال است که فیلم می‌سازد، فیلم نامه می‌نویسد، تدوین می‌کند، کنار فیلم سازان حرفه‌ای مشق سینما کرده و می‌کند و البته که فیلم‌های خوبی ساخته که سال‌های...

۱۴۰۴/۰۹/۰۸


فیلم کوتاه «پیاده»؛ ای‌کاش وطن جای بهتری برای ماندن بود

سینماسینما، سپیده ابرآویز بوسه تلخ است. من، همین خود من، من نویسنده، تجربه‌ی صد باره‌ی بوسه‌ی تلخم. بوسه‌ای که طعم درد و خون و تهوع می دهد. چه مهم است که پیش از این سال ها و سال ها از فیلم هایی که دیده ام نوشته ام . گفته ام...

۱۴۰۳/۱۰/۱۷

بهتاش صناعی ها
۱

درباره «کیک محبوب من»؛ در رو وا نمی‌کنم، نه در رو وا نمی‌کنم

سینماسینما، سپیده ابرآویز نمی‌شود زیاد از «کیک محبوب من» ساخته بهتاش صناعی‌ها حرف زد، نمی‌شود جزییاتش را تحلیل و تعریف کرد، چون قرار نیست بگذاریم فیلم اسپویل شود. چون تماشاگر هنوز فرصت دارد برود فرامرز و مهین را ببیند که روی پرده سینما عاشقی می‌کنند، می‌‌نوشند، می رقصند، کیک می‌خورند...

۱۴۰۳/۰۷/۰۲


این بنان دوست نداشتنی/ نگاهی به فیلم «برسد به دست آقای بنان»

سینماسینما، سپیده ابرآویز   «هیچ وقت در برابر چیزی که تجربه اش نکرده اید، گارد نداشته باشید، یا شیفته اش نشوید. دنیا طوری خودش را می چرخاند تا حالی تان کند آن چیز واقعا چقدر دوست داشتنی یا نداشتنی است.» این جمله ای است از زهره محقق. به نقل از...

۱۳۹۷/۰۷/۳۰


افتتاح نمایش «ترومای سرخ» در موزه سینما

مراسم افتتاحیه فیلم «ترومای سرخ» به نویسندگی و کارگردانی اسماعیل میهن دوست بعدازظهر چهارشنبه چهارم مهرماه در موزه سینما برگزار شد. به گزارش سینماسینما، این نمایش که اولین اکران رسمی فیلم در گروه هنر و تجربه محسوب می شود با حضور جمعی از اهالی مطبوعات، سینما و ادبیات و با...

۱۳۹۷/۰۷/۰۵

جعفر پناهی
عباس کیارستمی
۵

«پیرپسر» در آینه مکتب نقد عمیق‌گرا

«پیرپسر» در آینه مکتب نقد عمیق‌گرا

سینماسینما، آریو همتی «پیرپسر» به کارگردانی و نویسندگی اکتای براهنی بنا بر مقوله‌بندی ساختاریک، یعنی سینمای پیشا ساختارگرا، ساختارگرا، پسا ساختارگرا و فراساختارگرا در نوع سینمای فراساختارگرا و در ادامه مسیر فیلم‌های «دونده» امیر نادری، «بادکنک سفید» جعفر پناهی، «طعم گیلاس» عباس کیارستمی، «فروشنده» اصغر فرهادی و… قرار می‌گیرد. این...

۱۴۰۴/۰۸/۲۰

لیلا حاتمی
حامد بهداد
۱

درباره فیلم «پیر پسر»؛ پدر خانه را ویران کرد

سینماسینما، منوچهر دین پرست فیلم «پیرپسر» ساخته اکتای براهنی، دومین اثر سینمایی او، با فیلمنامه‌ای منسجم و کارگردانی پخته، یکی از برجسته‌ترین آثار سینمای ایران در سال‌های اخیر است. فیلم درباره خانواده‌ای سه‌نفره شامل پدر مستبد (غلام با بازی حسن پورشیرازی) و دو پسرش (علی: حامد بهداد، رضا: محمد ولی‌زادگان)است...

۱۴۰۴/۰۸/۱۲


اکران آنلاین «پیرپسر» متوقف شد

اکران آنلاین فیلم «پیرپسر» در پلتفرم «فیلم‌نت» عصر امروز متوقف شد. به گزارش سینماسینما، اکتای براهنی، کارگردان این فیلم، در صفحه شخصی خود اعلام کرد: پخش «پیرپسر» از ساعت سه بعد از ظهر امروز (شنبه) به دستور رئیس ساترا متوقف شده است و تلاش‌ها برای ادامه پخش تاکنون بی‌نتیجه مانده...

۱۴۰۴/۰۸/۱۰

بابک حمیدیان
۲

اکران آنلاین فیلم «پیر پسر» آغاز شد

فیلم «پیر پسر» به کارگردانی اکتای براهنی، امشب به طور اختصاصی در سینما آنلاین فیلم‌نت اکران شد. به گزارش سینماسینما، فیلم درام ایرانی «پیر پسر» به نویسندگی و کارگردانی اکتای براهنی و تهیه‌کنندگی حنیف سروری و بابک حمیدیان، ۴ آبان ۱۴۰۴ ساعت ۱۸، در سینما آنلاین پلتفرم فیلم‌نت به نمایش...

۱۴۰۴/۰۸/۰۴


«پیر پسر» قاچاق شد/ پرداخت خسارت سنگین در انتظار منتشرکننده فیلم

تهیه کننده فیلم سینمایی پیر پسر به کارگردانی اکتای براهنی با تایید قاچاق این فیلم سینمایی گفت: ادمین کانال تلگرامی که نسخه این فیلم را منتشر کرده باید خسارت سنگینی بدهد. به گزارش سینماسینما، «حنیف سروری» یکی از تهیه کنندگان فیلم «پیر پسر» اظهار کرد: نسخه قاچاق فیلم سینمایی پیر...

۱۴۰۴/۰۸/۰۴


«پیرپسر»؛ سفری وارونه در اساطیر و روان انسان

سینماسینما، مسعود ارجمندفر فیلم «پیرپسر»، دومین ساخته‌ی اکتای براهنی، اثری چندلایه و عمیق است که فراتر از یک درام خانوادگی، به کاوش در تاریک‌ترین زوایای روان انسان و ریشه‌های اساطیری می‌پردازد. این فیلم با الهام از مفاهیم روان‌شناختی کارل گوستاو یونگ، ساختارهای روایی اساطیری و ارجاع به ادبیات کهن ایران...

۱۴۰۴/۰۷/۱۸


«پیرپسر»؛‌ شتاب کردم که آفتاب بیاید، نیامد

سینماسینما، سمیه کاظمی حسنوند فیلم سینمایی «پیرپسر» به نویسندگی و کارگردانی اکتای براهنی، روایت‌گر زندگی مردی به نام غلام باستانی و دو پسرش؛ علی و رضا است. پیرمردی که در دود و عیاشی و رفیق بازی‌های آنچنانی غرق است و پسرانش را قربانی زندگی بی‌ثمری کرده که همچون کلاف سردرگمی...

۱۴۰۴/۰۶/۲۹


خانه، بازیگر برگزیده‌ی این نماست!

سینماسینما، زهرا راد دیوارهای ترک‌خورده فریاد می‌زنند، پنجره‌های گردگرفته نور را در خود خفه می‌کنند و حوض خشک‌شده، آرزوهای بربادرفته را پیش چشم می‌گذارد. خانه‌ی پدری در «پیرپسر» اکتای براهنی، تنها لوکیشن نیست؛ کاراکتری زنده است که از دل سینمای روسیه تا تهران امروز را روایت می‌کند. اینجا معماری، خودِ...

۱۴۰۴/۰۶/۱۸