«کاغذ بی‌خط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفه‌گرا
سینماسینما، امیرابراهیم جلالیان
فیلم «کاغذ بی‌خط» آخرین ساخته ناصر تقوایی است که سال ۱۳۸۰، پس از سالها سکوتِ این فیلمسازِ صاحب‌سبک، به نمایش درآمد و به‌نوعی واپسین حضور جدی او در سینمای ایران بود. فیلم، برخلاف آثار شاخص و سنگین پیشین او مانند «ناخدا خورشید» یا «آرامش در حضور دیگران » از نظر مضمون و ساختار ظاهری به دنیای روزمره و روابط خانوادگی طبقه متوسط شهری نزدیک می‌شود، اما در لایه‌های پنهان خود، تأملی فلسفی و اجتماعی در باب نوشتن، هویت و بحران خلاقیت است.
«کاغذ بی‌خط»، جهان‌بینی تقوایی در قالبی جدید و فلسفه‌گرا است در واقع بازگشت شاعر تصویر به سینما، بهترین واژه برای او بود. از ناصر تقوایی، قطعا به عنوان استاد مسلم اقتباس ادبی در سینمای ایران یاد می‌شود و او را حلقه ارتباط سینما و ادبیات روشنفکرانه می‌دانند و آخرین اثرش، «کاغذ بی‌خط » را بر اساس طرحی از مینو فرشچی نوشت و یا برداشت ازاد کرد ، و مهمترین نکته درباره این فیلم ، شکل پرداخت استعاری تقوایی به جهان داستان و آدم‌هایش است.
ناصر تقوایی، چه در داستان‌های کوتاهش و چه در فیلم‌هایش، همواره دغدغه‌ی بازنمایی انسان ایرانی در بستر جامعه‌ای متحول را دارد. «کاغذ بی‌خط» نیز در همین مسیر قرار می‌گیرد، اما به جای پرداختن به مردان قهرمان، در اینجا زن خانه‌دار، یعنی رویا قهرمان داستان است. او زنی تحصیل‌کرده اما فراموش‌شده در روزمرگی است که به پیشنهاد شوهرش، تصمیم می‌گیرد نویسندگی را تجربه کند. این تصمیم ساده، آغاز یکی سفر درونی است سفری از جهان مصرفی خانه و آشپزخانه به جهان ذهن و خیال می‌انجامد.
فیلم داستان زندگی ساده‌‌ی یک خانواده از طبقهی متوسط است که در واقع مهمترین خصوصیت و نکته‌ی اساسی در طرح اولیه این اثر به چشم می‌آید. در خانواده، زن به کمک خیال و ذهن، از جایگاه اولیه با تمام خصوصیاتش، عزیمت می‌کند و در یک حرکت دایره‌ای، دوباره به نقطه‌ی اول برمی‌گردد و در این مسیر یک تحول روحی در وی به‌وجود آمده و پرده از زندگی و شخصیت‌های پنهانی این زندگی کنار کشیده می‌شود و کاراکترها در این مسیر به اصطلاح خودشان را با تمام ناخودآگاهشان که سایه بر تمام کنش‌ها و واکنش‌هاشان انداخته، نمایان می‌کنند. در واقع یک پرده‌برداری آرام، از زندگی که شخصیت‌هایش سالها باهم زندگی کرده بودند، اما یکدیگر را نمی‌شناختند.
در همان ابتدای فیلم، شخصیت‌ها برای ما معرفی می‌شوند.
او از خسرو شکیبایی و هدیه تهرانی دو ستاره محبوب و مطرح سینما برای این فیلم دعوت به‌عمل آورد تا عهده‌دار دو شخصیت اصلی قصه باشند . اگرچه این دو علی رغم بازی‌های نسبتا کلیشه‌ای و یکنواخت خود، این بار نقشی کاملاً متفاوت را بازی کردند و به خوبی از پس آن برآمدند، مخصوصا شخصیت زن که سعی دارد تغییرات درونیش را با مواردی پیش پا افتاده ی چون تغییر پوشش و ظاهر متفاوت و تکیه کلام‌های عجیب ، بروز دهد. نکته مهم در شخصیت‌پردازی تقوایی، پرهیز از سیاه و سفید کردن آدم‌هاست. نه رویا، قربانی مطلق است و نه جهانگیر ستمگر. هردو، فرزندان نسلی‌اند که میان سنت و مدرنیته سرگردان مانده‌اند .
رؤیا (با بازی درخشان هدیه تهرانی) کسی است که ادای شخصیت‌های طبقهی مرفه را در می‌آورد یک کدبانوی اشرافی و جهانگیر (با هنرنمایی خسرو‌شکیبایی) شخصیت معقولی است که تمام کنش‌هایش را می‌توانیم با همین زندگی واقعی بسنجیم و در واقع رفتارش کاملا عقلانی است.
اما جلوتر که می‌رویم از این شخصیت‌ها برداشت دیگری می‌کنیم. رؤیا را سراپا تخیل، فانتزی و خلاقیت و اینکه میل دارد خلق کند و جهانگیر را سرکوب، غریزه، جسم و سانسور می‌بینیم.
به‌تدریج با این شخصیت‌ها بیشتر آشنا می‌شویم، وجه فانتزی رؤیا به خلاقیت و جهانگیر از وجه عقلانیت به سرکوب و غریزه می‌رسد.
در تحلیل فانتزی رویا در جایگزینی خود با یک کدبانوی اشرافی می‌توان گفت که او همواره ادای زندگی که دوست دارد و در واقع ایده‌آل او است را در می‌آورد و این شروع در واقع حرکتی به سمت جلو و در یک کلام جهان بهتر، آن‌طور که خودش دوست دارد است. اما جهانگیر عقلانی است و یک تفکر محافظه‌کارانه دارد.
برخورد بین دو تفکر، یکی تفکر محافظه‌کارانه و منطقی و دیگری تفکر به سمت جلو و آفرینشگر و خلاق ، درگیری ذهنی و اسطوره‌ای از جنس پرومته و اپی‌مته را به‌وجود می‌آورد که پر از کنش و واکنش است. اما نکته‌ی بسیار مهم و امتیاز اصلی فیلم در این است که در کنش و واکنش‌ها برخورد فیزیکی و عینی وجود ندارد و تمام این برخوردها در گفتار و میزانسن‌ها و نوع نگاه‌ها، حرکت‌ها و در یک کلام در خود سینماست.
یا با زبانی راحت‌تر، گفت‌وگوهای میان آن دو، شبیه تمرین نویسندگی است، مرد، جمله‌ها را اصلاح می‌کند، ساختار می‌خواهد و منطق، اما زن ، تصویر و حس را می‌آورد. این تقابل، به شکلی ، بازتاب تضاد میان نویسنده‌ی عقلانی و راوی شهودی است، میان ادبیاتِ قانون‌مند و ادبیاتِ زندگی است .
در «کاغذ بی‌خط» نه‌تنها داستان یک زن، بلکه داستان نسلی است که از محدودیت‌های فرهنگی به‌سوی آگاهی گام برمی‌دارد. تقوایی در نهایت، با نگاهی انسانی و بی‌قضاوت، رویا را نماد میل به شناخت خویش می‌داند، نه در تقابل با مرد، بلکه در گفت‌وگویی درونی با خودش.
تقوایی با نگاهی مینیمالیستی، نمایشگر نبرد میان واقعیت و تخیل است. او در این فیلم به جای نقد مستقیم جامعه، از مسیر استعاری «نوشتن» وارد می‌شود، نوشتن به‌عنوان کنش بازسازی خویش و بازتعریف جایگاه زن در ساختار اجتماعی.
فیلم از نخستین آثار سینمای ایران است که مفهوم نوشتن به‌مثابه رهایی زن را مطرح می‌کند.
کارگردان با هوشمندی، رویا را در موقعیتی قرار می‌دهد که بتواند از طریق داستان‌نویسی، مرزهای خاموشی را بشکند. او با قلم، تدریجا خودش را می‌سازد و بازمی‌یابد. صحنه‌هایی که رویا پشت میز می‌نشیند و با مکث و تردید می‌نویسد، استعاره‌ای از زنان ایرانی است که پس از سالها حاشیه‌نشینی، می‌کوشند صدای خود را پیدا کنند.
در محوریت قصه، بیشتر تقابل دو نسل و دو جهان فکری را بازگو می‌کند تقابل رویا و جهانگیر، صرفاً نزاع زناشویی نیست؛ بلکه رویارویی دو جهان فکری است، جهان سنتی و تثبیت‌شده مردانه با جهان در حال تولد زن معاصر است .
و زوایای قابل تامل فیلم نکته روایت در دلِ روایت است یکی از جذاب‌ترین ساختارهای فیلم، همین حضور روایت در روایت است. داستانی که رویا می‌نویسد، به نوعی بازتاب زندگی خودش است. او در ابتدا می‌پندارد که می‌تواند شخصیت‌هایی تخیلی خلق کند، اما ناخودآگاه، تجربه‌های شخصی‌اش در ازدواج و خستگی از تکرار را در قالب داستان می‌ریزد. در اینجا، مرز میان واقعیت و خیال در هم می‌شکند تا آنجا که تماشاگر نمی‌داند صحنه‌ای که می‌بیند، بخشی از زندگی رویاست یا نوشته‌ی او.
این ترفند روایی، از ساختارهای پست‌مدرن بهره می‌گیرد، اما در بافتی ایرانی و ملموس.
تقوایی از تکنیک‌های پیچیده‌ی فرمی تنها در خدمت مضمون استفاده می‌کند و هرگز به دام روشنفکری بی‌ریشه نمی‌افتد.
هرچند بیننده به‌ظاهر، زندگی روزمره یک زوج مدرن طبقه متوسطی را نظاره‌گر است، اما این ظاهر قضیه است. در خانه و زندگی آنان هرچیزی، نمادی از یک حضور دیگر و چیزی ناشناخته‌تر است که فیلمساز ترجیح داده به شکل غیرمستقیمی به سراغشان برود و با کاربرد یک جهان تماما استعاری، بخش عمده‌ی فهم و شهود فیلم را بر عهده‌ی تفسیر شخصی مخاطب بگذارد.
«کاغذ بی‌خط» از منظر میزانسن و زبان سینما اثری بسیار ظریف است. دوربینِ فرهاد صبا با آرامش حرکت می‌کند، نماهای بسته، احساس خفگی رویا را منتقل می‌کنند و رنگ‌های سرد و خنثی خانه، نشانه‌ی یکنواختی زندگی خانوادگی را نشان می دهد . تقوایی همچون نقاشی امپرسیونیست، با نور و سایه بازی می‌کند تا در زیر ظاهر آرام زندگی، طوفان درونی زن را نشان دهد.
استفاده از سکوت، بخش جدانشدنی فیلم است. در سکوت ، تردیدها و ناگفته‌ها معنا می‌گیرند. موسیقی کارن همایون‌فر با لطافتی پنهان، ضرباهنگ عاطفی صحنه‌ها را تنظیم می‌کند، بی‌آن‌که به احساسات‌گرایی افراطی بلغزد.
اساسا «کاغذ بی‌خط» نه فیلمی پرزرق‌وبرق است و نه به‌معنای متعارف سینما پر کشش. اما در عوض، فیلمی صبور، اندیشمندانه و شاعرانه است که با کم‌ترین ابزار، بیشترین تأثیر را می‌گذارد. و در سطحی فلسفی‌تر، این اثر، نشان می‌دهد که ناصر تقوایی چگونه از روایت‌های عظیم تاریخی و اجتماعی به جهان درونی انسان می‌رسد همان جایی که سینما به فلسفه نزدیک می‌شود.
ناصر تقوایی، خود به‌عنوان نویسنده و فیلمساز، از خلال این فیلم به تأمل درباره‌ی حرفه‌ی خودش می‌پردازد. او می‌داند که نویسنده، تنها زمانی به معنا می‌رسد که از تقلید و قاعده عبور کند و صدای خودش را پیدا کند. «کاغذ بی‌خط» در حقیقت بیانیه‌ای است درباره‌ی نوشتن در جامعه‌ای که نویسنده را سانسور یا بی‌اثر می‌کند. پایان فیلم، مانند بسیاری از آثار تقوایی، قطعی نیست.
در این پایان باز، فیلم از سطح یک اثر دراماتیک فراتر می‌رود و به اثری درباره‌ی وجود انسان بدل می‌شود، انسانی که در تلاش برای معنا دادن به زندگی، ناگزیر از خلق است، حتی روی کاغذی بی‌خط.
و در نهایت، «کاغذ بی‌خط» سندی است از نگاهِ اصیل به یک زن، که غوطه‌ور در نوشتن و هستی است. تقوایی در آخرین فیلمش نه از پایان راه، بلکه از آغاز یک آگاهی سخن می‌گوید ، آگاهی که از دلِ سکوت و از میان خطوط سفید کاغذ برمی‌خیزد.
آخرین خبرها
- «خائن کشی» آنلاین می‌شود
- مستند «در میان امواج» و روایتی زنانه از جنوب ایران
- تبری بهرام بیضایی از شبکه من و تو
- فیلم کوتاه «پیاده»؛ ایکاش وطن جای بهتری برای ماندن بود
- اکران آنلاین «قیف» از سه‌شنبه
- اولین اجرای «مزین السلطنه» تقدیم خبرنگاران می‌شود/ «ژن زامبی» در راه تماشاخانه هما
- وقتی از سینمای حرفه ای و اصیل حرف می زنیم
- نیرویی ماورایی برای فوتبالیستها؛ وقتی یک عشق زنانه می‌تواند کریستیانو رونالدو را هم دگرگون کند!
- بازگشت دِپ به هالیوود؛ پنه لوپه کروز و جانی دپ در یک فیلم اکشن مهیج بازی می‌کنند
- «پیر پسر» بهترین فیلم جشنواره لندنبریز شد
- «کیک محبوب من»؛ روایت سهل و ممتنع تنهایی
- فیلم جدید عبدالرضا کاهانی در بخش مسابقه ادینبورگ
- خواننده محبوب کشور: دوست دارم فرهاد مجیدی در ردیف اول کنسرتم مرا تماشا کند!
- رقابت «پیر پسر» در جشنواره ایرلندی
- فیلمی به تهیهکنندگی نوید محمدزاده در جشنواره لوکارنو
- چه کسی با اکران فیلم خارجی مخالف است؟
- تخریب دریک توسط تیم ملی آرژانتین با اشاره به کندریک لامار
- حکایت کوسههای مکانیکی «آروارهها» اسپیلبرگ
- ماراتن عذاب؛ کریستیانو رونالدو و اشکهایی که باید سرازیر میشد
- فیلم‌های سعید سهیلی و مهران مدیری در راه سینماها/ تعویق یک هفته‌ای اکران «یادگار جنوب»
مرتبط با خبر
خبرهای پربازدید
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
ویدیو/ شبی برای سینمای «ایران»
آیین گرامیداشت روز سینما با محوریت «ایران» شامگاه پنج‌شنبه (۲۶ شهریور) در محوطه بیرونی موزه سینما و با حضور تعدادی از مسوولان و هنرمندان سینما و تلوبزیون و با نکوداشت یاد بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و اکبر عبدی گرامی داشته شد.
۱۴۰۵/۰۶/۲۷
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
گرامیداشت روز سینما با محوریت «ایران» و با نکوداشت یاد بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و اکبر عبدی و آنهایی که جان خود را در جنگ و ناآرامی های دی‌ماه سال گذشته از دست دادند، شامگاه پنج‌شنبه ۲۶ شهریور ماه در موزه سینمای ایران برگزار شد. عکاس: علی چاشنی‌گیر
۱۴۰۵/۰۶/۲۷
نامگذاری تالار نشست‌های خانه سینما به نام ناصر تقوایی
تالار نشست‌های خانه سینما شماره ۲ با حضور مدیرعامل خانه سینما و جمعی از سینماگران به نام ناصر تقوایی نامگذاری شد. نوشته نامگذاری تالار نشست‌های خانه سینما به نام ناصر تقوایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۵/۰۶/۲۴
یک نامگذاری به یاد تقوایی در آستانه نخستین سالگرد درگذشت
در فاصله کمتر از یک ماه مانده تا اولین سالروز درگذشت ناصر تقوایی، سالنی در خانه سینما ۲ به یاد این فیلساز مشهور ایرانی نامگذاری شد.
۱۴۰۵/۰۶/۲۴
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
در شبی برای «ای ایران» چه گذشت؟
نسخه مرمت‌شده «ای ایران» ناصر تقوایی در آستانه روز ملی سینما به نمایش درآمد؛ همایون اسعدیان در این نشست، منفردزاده را آهنگسازی بی‌نظیر خواند و تأکید کرد که ساخت آثاری چون «ناخدا خورشید» و «دایی جان ناپلئون» برای ماندگاری یک فیلمساز در تاریخ هنر کافی است.
۱۴۰۵/۰۶/۱۸
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
اکران فیلم‌هایی از مهرجویی،حاتمی،نادری و تقوایی برای روز سینما
در آستانه روز ملی سینما (۲۱ شهریور) نسخه اصلاح و مرمت‌شده فیلم‌هایی از علی حاتمی، امیر نادری، داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی و واروژ کریم مسیحی اکران می‌شود.
۱۴۰۵/۰۶/۱۵
از «اربعین» ناصر تقوایی تا جای خالی یک فیلم سینمایی بزرگ
هر سال با نزدیک شدن به اربعین، ده‌ها مستند و برنامه تلویزیونی درباره این مناسبت آئینی ساخته یا بازپخش می‌شوند؛ اما اگر بخواهیم یک اثر را به‌عنوان نقطه آغاز سینمای اربعین معرفی کنیم، باید از مستند «اربعین» ساخته ناصر تقوایی نام ببریم. نوشته از «اربعین» ناصر تقوایی تا جای خالی...
۱۴۰۵/۰۵/۱۳
روایت کمترشنیده شده از ناصر تقوایی
ناصر تقوایی می‌گفت: وظیفه اصلی ما فیلمسازان، نویسندگان و نقاش‌ها این است که زبانی بومی برای این حرفه‌ها پیدا کنیم و بزرگترین کاری که این نسل می‌تواند انجام بدهد، غنی‌تر کردن آن است.
۱۴۰۵/۰۴/۲۱
اولین نمایش نسخه مرمت‌شده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
در ادامه برنامه «کلاسیک‌های کانون» کانون کارگردانان سینمای ایران، سه‌شنبه ۲۳ تیرماه،ساعت۱۷ نخستین نمایش نسخه مرمت‌شده فیلم «کاغذ بی خط» به کارگردانی ناصر تقوایی، در موزه سینمای ایران برگزار خواهد شد. به گزارش سینماسینما، در این مراسم، فیلم «کاغذ بی خط»؛ اثر ماندگار ناصر تقوایی که به همت فیلمخانه ملی...
۱۴۰۵/۰۴/۲۰
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
هدیه تهرانی، خسرو شکیبایی، جمیله شیخی و... روی پرده
نسخه مرمت شده فیلم سینمایی «کاغذ بی خط» به کارگردانی ناصر تقوایی و با بازی هدیه تهرانی و خسرو شکیبایی به نمایش درمی‌آید.
۱۴۰۵/۰۴/۲۰
ناصر تقوایی که عاشق فوتبال بود!
ناصر تقوایی از طرفداران پروپا قرص فوتبال بود و اتفاقات فوتبال را پی می‌گرفت، حتی برخی او می‌گویند او اشراف کاملی به فوتبال داشت و مفسر فوتبال بود.
۱۴۰۵/۰۳/۲۷
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
مقایسه فیلمنامه «کوچک جنگلی» تقوایی با سریال افخمی/ از پژوهشِ روایت‌محور تا روایتِ موردپسند صداوسیما
سینماسینما، سیدحسام فروزان فیلمنامه «کوچک جنگلی» نوشته ناصر تقوایی محصول سال‌های پایانی دهه پنجاه و اوایل دهه شصت است؛ دوره‌ای که سینما و تلویزیون ایران در وضعیت پرآشوب پس از انقلاب و تغییرات ساختاری نهادهای تولیدی قرار داشتند. تقوایی در ابتدا این سناریو را برای یک فیلم سینمایی سه ساعته...
۱۴۰۴/۰۹/۲۳
سیر تحول قهرمان و جبر محیط در سینمای ناصر تقوایی: از «صادق کرده» تا «ناخدا خورشید»
سینماسینما، مسعود ارجمندفر ناصر تقوایی، یکی از برجسته‌ترین و وسواسی‌ترین سینماگران موج نوی ایران، همواره مرزبانی ظریف بین ادبیات و سینما را بر عهده داشته است [۶]. او با پیشینه ادبی قدرتمند و شناخت عمیق از جغرافیا و فرهنگ جنوب ایران، آثاری خلق کرده که فراتر از روایت داستانی، به...
۱۴۰۴/۰۸/۱۹
«اربعین» تقوایی نبود نمی‌شد از «ممد نبودی» حرف زد
محسن شریفیان گفت: اگر ناصر تقوایی در سال ۴۸ مستند «اربعین» را در بوشهر ضبط نمی‌کرد، ما نمی‌توانستیم بعدها درباره آثاری چون «ممد نبودی» حرف بزنیم.
۱۴۰۴/۰۸/۱۸
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
وقتی درختان شهر در جشنواره شهر موضوعیت ندارد
در نشست رسانه‌ای جشنواره فیلم شهر ،اعتراض به قطع درختان شهر توسط تعدادی از خبرنگاران، بحث برانگیز شد. به گزارش سینماسینما، مریم پیرکاری، دبیر نهمین جشنواره فیلم شهر در پاسخ به پرسش درباره قطع درختان و… با تأکید بر این که جای طرح چنین مسائلی در نشست خبری یک جشنواره...
۱۴۰۴/۰۸/۱۸
«شب ناصر» در خانه سینما برگزار می‌شود
رویداد «شب ناصر» در پاسداشت یاد و میراث زنده‌یاد ناصر تقوایی شنبه ۱۷ آبان در خانه سینما برگزار می‌شود. نوشته «شب ناصر» در خانه سینما برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۴/۰۸/۱۴
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
«سامی» ادای دین به فرهنگ و سینمای خوزستان
سینماسینما، سعید رجبی فروتن فیلم «سامی» اولین تجربه نیمه بلند حبیب باوی ساجد داستان‌نویس و فیلمساز عرب خوزستانی است. تماشای فیلمی که سازنده آن با احمد محمود، کیانوش عیاری و ناصر تقوایی حشرونشر داشته و با اشتیاق از مکتب ادبی و هنری آنها نکته‌ها آموخته است، خالی از لطف نیست....
۱۴۰۴/۰۸/۱۱
«ای ایران»؛ تابلوی یک ملت در قاب ماسوله
سینماسینما، محمد ناصری‌راد فیلم «ای ایران» ساخته‌ی ناصر تقوایی، از آن دست آثاری است که در جغرافیای محدود خود، گستره‌ی یک سرزمین را به نمایش می‌گذارد. ماسوله در این فیلم، کارکردِ صرفا لوکیشن نداشته و عملا استعاره‌ای از تمام ایران است؛ شهری پلکانی که طبقاتش از بالا تا پایین، بازتابی...
۱۴۰۴/۰۸/۰۹
محسن امیریوسفی: آقای تقوایی عزیز! شما هنوز هم ناخدای کشتی سینمای مستقل ایران هستید
عصر روز سه‌شنبه، ششم آبان‌ماه مراسم یادبود ناصر تقوایی چند هفته پس از درگذشت این هنرمند در سالن شهناز خانه هنرمندان توسط کانون کارگردانان خانه سینما برپا شد. به گزارش سینماسینما، متن سخنان محسن امیریوسفی نائب رئیس خانه سینما و نماینده کانون کارگردانان سینمای ایران در مراسم یادبود ناصر تقوایی...
۱۴۰۴/۰۸/۰۷
سیری در سینمای ناصر تقوایی/ سفری به آب‌های آن‌سوی کرانه‌ی رویا
سینماسینما، شهرام اشرف ابیانه ۱ نوشتن درباره‌ی تو کار سختی است ناصر خان. تویی که کلاس‌های فیلمسازی‌ات از دهه‌ی هفتاد شمسی زبانزد خاص و عام بوده. البته ادعاهایی هم مبنی بر کلاس‌های بازیگری در دهه‌ی شصت هم بواسطه‌ی یکی دو عکس نقل این و آن بود، اما هیچ‌وقت تایید نشد....
۱۴۰۴/۰۸/۰۷
یادبود ناصر تقوایی برگزار شد/ خالق «کاغذ بی‌خط» غریب بود
جمعی از کارگردانان و سینماگران برای یادبود ناصرتقوایی در خانه هنرمندان ایران گردهم آمدند. به گزارش سینماسینما، عصر روز سه‌شنبه، ششم آبان‌ماه مراسم یادبود ناصر تقوایی چند هفته پس از درگذشت این هنرمند در سالن شهناز خانه هنرمندان توسط کانون کارگردانان خانه سینما برپا شد. در این برنامه بجز مرضیه...
۱۴۰۴/۰۸/۰۷
مراسم یابود ناصر تقوایی برگزار می‌شود
کانون کارگردانان سینمای ایران مراسم یادبود زنده‌یاد ناصر تقوایی را در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان برگزار می‌کند. نوشته مراسم یابود ناصر تقوایی برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.
۱۴۰۴/۰۸/۰۴
کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار می‌کند؛ یادبود زنده‌یاد «ناصر تقوایی»
مراسم یادبود زنده یاد «ناصر تقوایی» نویسنده و کارگردان برجسته سینما روز سه شنبه ششم آبان ماه ساعت ۱۷ در خانه هنرمندان، سالن استاد شهناز برگزار می‌شود. به گزارش سینماسینما به نقل از روابط عمومی خانه سینما، ناصر تقوایی نویسنده و فیلمساز – سه‌شنبه ۲۲ مهرماه – در سن ۸۴...
۱۴۰۴/۰۸/۰۴
از ساعدی تا همینگوی؛ ناصر تقوایی و رویای ترجمه‌ی ادبیات به تصویر
سینماسینما، فریبا جمور ناصر تقوایی از معدود فیلمسازان ایرانی است که سینما را نه در تقابل با ادبیات، بلکه در امتداد آن می‌فهمد. اقتباس برای او فرایندی مکانیکی از انتقال داستان به تصویر نیست، بلکه «ترجمه‌ای فرهنگی» است؛ تلاشی برای بازآفرینی جهان ادبی از خلال امکانات بصری و صوتی سینما....
۱۴۰۴/۰۸/۰۲
خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
سینماسینما، فرزانه متین اصطلاح موج نو نخستین‌بار در ادبیات انتقادی اوایل دهه ۱۳۵۰ در ایران به‌کار رفت و برای توصیف مجموعه‌ای از فیلم‌های متفاوت و بحث‌برانگیز ایرانی که در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ توسط گروهی از فیلمسازان جوان و روشنفکر ساخته شده بودند، استفاده شد. فیلم‌سازانی همچون فرخ غفاری، ابراهیم...
۱۴۰۴/۰۸/۰۱
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
چالش‌های حفظ حریم خصوصی، از ناصر تقوایی تا پژمان جمشیدی
سینماسینما، محدثه واعظی‌پور دو اتفاق مهم در هفته‌ای که سپری شد، دو وجه از مسئله مهم «حفظ حریم خصوصی» را عریان کردند. «حریم خصوصی» برای افراد مشهور تا چه اندازه قابل رعایت و محافظت است؟ آیا مشهور بودن این اجازه را به دیگران (به ویژه عموم مردم) می‌دهد تا در...
۱۴۰۴/۰۷/۳۰
یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
کیانوش عیاری در یادداشتی اختصاصی در روزنامه ایران نوشت : برخی فقدان ها جایی در روح آدم باز می کنند که نه با زمان پر می شود، نه با فراموشی. سال ۱۹۸۴ بود، فرانسوا تروفو بر اثر سرطان مغز درگذشت. من آن زمان هنوز وارد سینمای حرفه ای نشده بودم؛...
۱۴۰۴/۰۷/۲۹
منتظر بمانید..
منتظر بمانید..
یادداشت بهرام بیضایی در یادبود ناصر تقوایی؛ آخرین درس
سینماسینما، بهرام بیضایی؛ سرانجام ناصر تقوایی، روزی که کسی انتظارش را نداشت، موفق شد دست‌کم مرگِ خود را چون آخرین فیلم‌ِ مستقل‌ش در آزادی کامل ــ بی دست‌درازیِ مجوّزها ــ کارگردانی کند و تماشگران‌َ‌ش در پشتیبانی به‌پا خاستند و ناگهان صدای سالها گم‌شده‌ی همسرش صدای وِی شد! برخی در اندازه‌ی...
۱۴۰۴/۰۷/۲۹
تقوایی و عشق فوتبال
سینماسینما، سینا حسینی؛ ناصر تقوایی را معمولاً با سینما می‌شناسیم؛ با ناخدا خورشید، دایی‌جان ناپلئون و نگاهی که جنوب ایران را به بخشی از جغرافیای زیبایی‌شنــــــاســـی سینمایی بدل کرد. اما در ورای این چهره سینمایی، تقوایی انسانی بود که فوتبال را نیز با همان وسواس، دقت و شور هنری درک...
۱۴۰۴/۰۷/۲۸